Szwecja

Stolicą i największym miastem Szwecji jest Sztokholm. Szwecja jest krajem o dużej rozciągłości południkowej. Ma w związku z tym zróżnicowane zarówno ukształtowanie powierzchni, jak i klimat: od umiarkowanie ciepłego na południu do subpolarnego na północy. Wzdłuż granicy z Norwegią, od północnego wschodu ku południowemu zachodowi, ciągną się Góry Skandynawskie. 15% powierzchni kraju znajduje się za kołem podbiegunowym północnym. Turyści przyjeżdżają tutaj, aby ujrzeć zorzę polarną. Na tym obszarze Szwecji słońce nie zachodzi od końca maja do początku sierpnia; to dzień polarny. Noc polarna panuje tu od początku grudnia do połowy stycznia. Naturalną szatę roślinną stanowią lasy, w części środkowej i na północy iglaste, podobne do tajgi, w części południowej mieszane. Obecnie lasy zajmują ponad połowę powierzchni. Szwecja bardzo dba o ekologię i naturalne środowisko, toteż wszędzie gdzie tylko jest to możliwe zagląda natura. Będąc w Szwecji lub po prostu tylko przez nią przejeżdżając nie sposób ominąć kilku wspaniałych miejsc. A kraj ten posiada ich niemałą ilość. Przede wszystkim Sztokholm, zwany też „Wenecją Północy”. Miasto to położone jest na wyspach, przepełnione wodą i zielenią. Kolejnym wartym odwiedzenia miejscem w Szwecji jest Gotlandia – największa wyspa na Bałtyku o skalistych, stromych brzegach. Turystów przyciągają tu małe osady rybackie, nieskażona przyroda i spokój. Charakterystycznym elementem krajobrazu wyspy są wiatraki i kamienne murki, oddzielające od siebie posiadłości. Szwecja to również dobre warunki do prawdziwego żeglarstwa. Szwecja znajduje się między Morzem Północnym a Bałtyckim, co daje  możliwość żeglować wzdłuż dwóch wybrzeży. Bałtyckie wybrzeże Szwecji ma charakter fiordowo-szkierowy. Oznacza to silne rozczłonkowanie linii brzegowej i dużą liczbę przybrzeżnych wysp i wysepek pochodzenia polodowcowego. Największymi wyspami Szwecji są Gotlandia i Olandia. Na wschód od Sztokholmu, na wodach Bałtyku rozciąga się kraina wysp. Archipelag sztokholmski to jedyne w swoim rodzaju skupisko skał tworzących krajobrazowy galimatias kształtów i barw. Rozsiane u wybrzeży Sztokholmu granitowe wyspy kryją w sobie często jeszcze dziewicze zakątki. Wnętrze archipelagu tworzą pokryte zielenią tereny z dębowymi lasami, grubymi dywanami mchów, z gałęzi drzew zwisają porosty, a porozrzucane głazy przywodzą na myśl baśniowe stwory. Zewnętrzna część archipelagu tworzy przedziwny kontrast z bujnym wnętrzem. Tutaj odległości między wyspami są znacznie większe, a nagie skały tylko gdzieniegdzie porastają dzikie krzewy. Przystanie jachtowe, skaliste plaże i rozgrzane słońcem zatoczki przyciągają tu nie tylko miłośników przyrody, ale również amatorów sportów wodnych. Nie bez kozery archipelag określany jest jako jedno z najciekawszych terenów żeglarskich na świecie. Mało które wybrzeże może się poszczycić równie fantazyjnymi dekoracjami skalistych klifów. Widoki malowniczych cieśnin, bezkresnych lasów odbijających się w głębokim błękicie morza oraz podwodne łąki, które można obserwować pod przejrzystą taflą wody pozostawiają niezatarte wrażenia.